Het maak proces
Verwend zijn wij
Het kan echt niet langer zo.
De oogkleppen op
Elke week nieuwe mokken, nieuwe borden, een nieuwe kleur op de muur omdat “groen uit is”. We kopen maar raak — waarom eigenlijk? Verveling? Reclame? Existentiële leegte? Hoe dan ook: ons koopgedrag sloopt de aarde sneller dan je “trendkleur 2027” kunt zeggen.
En dan wij, brave Nederlanders. We zwaaien met mensenrechten en arbeidsrechten alsof we ze zelf hebben uitgevonden. Maar zodra we een koopje zien, vergeten we alles. Dan slepen we zonder knipperen plastic troep binnen uit landen waar rechten vooral theoretisch bestaan. Spullen waarvan je wéét dat ze na drie weken uit elkaar vallen, maar hé — het was goedkoop.
Ondertussen gaat de Nederlandse maakindustrie kopje‑onder. Want iets maken kost tijd, materiaal, aarde, energie — dingen waar we liever niet over nadenken. We willen het snel, veel en vooral goedkoop. En als het kapot gaat? Ach, dan kopen we toch gewoon weer iets nieuws. Lekker circulair, maar dan zonder de cirkel.
Vroeger was alles… nou ja, anders. Mensen waren zuinig op hun spullen. Je kocht iets omdat je het nodig had, niet omdat een algoritme vond dat je “er klaar voor was”.
Daarom bestaat Niet Normaal Design. Keramiek dat weigert mee te doen aan de wegwerp‑circusact. Spullen die blijven, die je koestert, die niet na drie weken in de prullenbak verdwijnen. Geen trends, geen seizoenskleuren, geen “nu in pastel”. Gewoon dingen die gemaakt zijn met aandacht, tijd en een beetje koppigheid.
Niet normaal dus. Maar wel precies wat we nodig hebben.